„— Panie inżynierze — wtrąca się do rozmowy jakiś starszy górnik — my tu wszyscy żyjemy z dnia na dzień. Bytom to miasto na wulkanie. Przyjdzie kiedyś taki moment, że to wszystko runie. I tu na górze, i tam pod ziemią.
Czy Bytom to rzeczywiście miasto na węglowym wulkanie Czy głęboko pod ziemią muszą ginąć górnicy Czy na powierzchni muszą walić się domy i zagrażać życiu mieszkańców i przechodniów Czy los tego starego piastowskiego, pełnego zabytków grodu jest przesądzony
Niełatwo odpowiedzieć na te pytania. Bo gdzie szukać złego fatum, które ciąży nad miastem W geologii A może w nowo przyjętych zasadach eksploatacji górniczej Albo w nigdy nie zaspokojonym apetycie gospodarki i potrzebach eksportu, co narzuca pośpiech będący źródłem błędów.
Wiele godzin poświęciłem rozmowom na ten temat, przewertowałem mnóstwo dokumentów i sądzę, że poszukiwanie prawdy o tąpnięciach w Bytomiu trzeba zacząć... od odległej historii. Od tej odległej i od tej fcieco bliższej. Bo wszystko co dziś się dzieje i co w przyszłości dziać się będzie w tym mieście jest, słabiej lub silniej, związane z tym, co stało się w nim kiedyś.
Potwierdzeniem tej prawdy może być jedno z wielu tajemniczych wydarzeń, które co jakiś czas poruszają miejscową opinię, Było to w 1977 roku. Uczniowie technikum mechanicznego położonego w samym śródmieściu opuścili salę zajęć praktycznych. 1 właśnie wtedy — co za szczęśliwy traf! — sala zapadła się 67 metrów pod ziemię Na zewnątrz budynku nawet me dostrzeżono wypadku. Tylko niezwykłemu zbiegowi okoliczności 21 osób zawdzięcza życie. Długo badano przyczyny tego zdarzenia Okazało się, że przed tysiącami lat w miejscu, gdzie dziś stoi budynek technikum, płynęła rzeka Pozostawiła po sobie grubą ławicę piasku. Przed setkami lat poniżej tej ławicy wydrążono sztolnię, którą od piasku odgrodzono deskami. Z upływem czasu deski przegniły i piasek zaczął zsypywać się do sztolni. Kilkadziesiąt metrów wyżej powstała w ziemi pustka. Aż pewnego dnia — wpadła do niej szkolna sala.“(3)