„Już podczas druku tych opowieści dopisuję sensacyjną wiadomość o odkryciu na dnie Zatoki Gdańskiej śladów słynnej Bitwy Morskiej pod Oliwą. Prace badawcze prowadzone są przez zespół pracowników Muzeum Morskiego pod kierunkiem dra Przemysława Smolarka przy współudziale sławnego już gdańskiego klubu płetwonurków. Dotychczas wydobyte szczątki potwierdzają chlubne tradycje oręża polskiego na Bałtyku, a dalsze prace zmierzają do wydobycia wraka jednego z naszych bohaterskich okrętów. Ale nie wyprzedzajmy faktów — istotna jest świadomość, iż przyszłość polskiej historii odkryta została na dnie Bałtyku.
Gabinet figur nie woskowych
teraz pójdziemy uliczkami, których imiona wywołują najbarwniejsze gdańskie figury. Pasują do niejednego gabinetu, niekoniecznie woskowego, choć nie wątpię, że zaciekawiłyby nawet Madame Tussaud. Oto figura pierwsza — Jan Dantyszek. Ciągle wiemy
0nim mniej niż powinniśmy. Urodził się w Gdańsku w roku — zważcie dobrze tę datę — 1485. Jego ojciec posiadał prom na Wiśle i statek żaglowy. Na ich to pokładach usłyszał młody chłopiec zew morza, lecz zanim wypłynął na szersze wody, odbył gruntowne studia na uniwersytetach Gryfijskim i Jagiellońskim, po czym jako zaledwie dwudziestoletni młodzian zostaje sekretarzem króla i za jego stypendium rusza z Gdańska w pierwszy wielki rejs do Danii, Francji, Wenecji i dalej przez Korfu, Peloponez, Kretę, Rodos, Cypr do Jerozolimy, aż po granice arabskiego świata. Niejednemu starczyłoby tego na całe życie, ale nie Dantyszkowi. Pod imieniem Jana z Gdańska staje się znanym w świecie podróżnikiem i dyplomatą. Płynie do Niderlandów, Anglii, Hiszpanii. W Wenecji uczestniczy w zaślubinach doży z morzem, w Anglii pozyskuje Brytyjczyków do walki z Krzyżakami, w Barcelonie przyjaźni się z Fernando Cortezem, w Gdańsku tworzy polską flotę kaperską. Zygmunt Stary pisze o tym w liście z 25 kwietnia 1521 roku do gdańskich rajców“(13)